Երևան
27 / Փետրվար / 2017

Հայաստանում մասնագիտական հաջողությունները խիստ հարաբերական են. Yelaket.am-ի զրույցը DJ Toxic-ի հետ

Զույգ ականջակալ, ձայնային ելևէջների նկատմամբ յուրահատուկ նրբանկատություն, բարձր ռիթմիկ երաժշտություն և մարդկանց գիշերով խանդավառելու կարողություն: Խոսքը Դիջեյների մասին է: Դիջեյները հայ իրականություն մտան 90-ականների կեսերից: DJ-ը բառն անգլիական ծագում ունի. այն առաջացել է disc jockey արտահայտությունից: Հիմնականում առանձնացնում են DJ-ների երկու տեսակ` գիշերային ակումբներում նվագող և ռադիոկայաններում աշխատող:

Yelaket.am-ի զրուցակիցը Լիպարիտ Պետրոսյանն է, որը հայտնի է DJ Toxic բեմական կեղծանվամբ: Թե ի՞նչ դերակատարում ունի էլեկտրոնային երաժշտությունը հայ հասարակության կյանքում, ինչպիսի՞ մասնագիտական նրբություններ կան, ի՞նչ արմատացած կարծրատիպեր ունի հայ ունկընդիրը և այլ հետաքրքրող հարցերի պատասխանները զրույցում.


-Անկախ Ձեր մասնագիտությունից հետաքրքիր է իմանալ, թե ինչպիսի՞ երաժշտություն եք նախընտրում Դուք:

-Միանշանակ էլեկտրոնային, որի շուրջ էլ ծավալում եմ իմ ողջ գործունեությունը: Երաժշտություն ասվածը լայն հասկացություն ու ընկալում է: Նախընտրում եմ նաև դասական երաժշտություն և ջազի գրեթե բոլոր դրսևորումները:


-Ինչպե՞ս են ձևավորվում դիջեյների անունները: Որպես կանոն կարծես պարբերաբար փոխվում են: Ինչո՞վ է դա պայմանավորված։


-Հաճախ ընտրվում են կեղծանուններ` իրական անվան երկար կամ ոչ բեմական լինելու պատճառով։Փոխվում են, չկրկնվելու և ժամանակաշրջանում ակտուալ հնչողություն ունենալու համար։ Անունների ընտրությունը երբեմն որոշվում է նաև մատուցվող երաժշտությունով:


-Ասում են, որ հեռուստատեսությունը գրավեց գրքի ու ռադիոյի տեղը, իսկ ինտերնետը լուծեց նրանցից գրքի վրեժը, իսկ ի՞նչ փոխվեց էլեկտրոնային երաժշտության հարթությունում:

- Ինտերնետը բավականին փոփոխություններ բերեց երաժշտական ակումբային կյանք, քանի որ եթե առաջ մարդիկ միացնում էին ռադիոն կամ ակումբ էին գալիս հույս ունենալով, որ կլսեն իրենց սիրելի երաժշտությունը, ապա հիմա բավարար է որոնողական համակարգի մեջ գրել անունը ու սեղմել սրչի կոճակը: 1990-ականներին մարդիկ գնացել են ակումբ հենց ուղիղ իմաստով երաժշտություն լսելու: Ժամանակի թելադրանքով ամեն ինչ փոխվել է: Հիմա ցանկացած երգ հասանելի է բոլոր առումներով: Այս կոնտեքստում կարող ենք ասել, որ ինտերնետը դիջեյներից մի քիչ գողացավ իր ունկընդիրներին:


-Համաշխարհային տենդենց կա, որ բոլորն ուզում են օրիգինալ լինել ու երբեմն ազգային էլեմենտները միքսվում են միջազգայինի հետ։ Հայ դիջեյները ևս օգտագործում են ազգային էլեմենտներ: Ինչպե՞ս է դա ընդունվում հասարակությանն կողմից։

-Ազգայինի մատուցումը միշտ ավելի զգացմունքային ու դրական լույսով է ընդունվում: Տասնամյակից ավել կլինի ինչ հայկական դիջեյնգում տեղ ունեն ազգային մեղեդինենրը: Միանշանակ կարող եմ ասել, որ ընդվում է հասարակությանն կողմից, բայց այլևս դա որպես նորույթ ընդունել չենք կարող: Ցանկացած ոլորտում է ժամանակը արագ է գնում ու պետք է մնալ ժամանակի տենդենցի մեջ:

-Դիջեյը կարո՞ղ է ունենալ ոճային առանձնահատկություն, որով ունկընդիրը նրան կտարբերի:

-Որպես այդպիսին առանձին գիծ ունենալը այդքան էլ իրատեսական չէ: Պարզապես քո մշտական լսարանը սկսում է ճանաչել քո երաժշտական ճաշակը ու դրնով կարող է տարբերել մատուցածդ: Այստեղ հարցը բոլորովին այլ է, երբ դու ներկայանում ես որպես մյուզիք պրոդյուսեր, այսինքն` գրում ու նվագում ես հեղինակային մեղեդիներ:


-Հասարակության մեջ կա արմատացած կարծիք, որ Դիջեյը բացառապես երաժշտություն միքսող է, բայց որպես այդպիսին չի նվագում։ Կբացարտեք այդ տերմինալոգիան։


-Զարգացած տեխնոլոգիայի ժամանակաշրջանում դիջեյը միքսելով երժշտությունը աշխատում է ստեղծագործության վրա` կատարելով իմպրովիզացիաներ տարբեր մեղեդիներից և երաժշտական գործիքավորումներից ստանում է մեկ այլ երաժշտություն: Դիջեյը իր ամբողջական ելույթի ժամանակ նվագում է, քանի որ աշխատում է երաժշտության հետ ու մատուցում իր կողմից նորը, իսկ դա երաժշտության մեջ այլ ձև չեմ կարող անվանել:


-Որո՞նք են Հայաստանում դիջեյիգով զբաղվող մարդու մասնագիտական առաջընթացը խանգարող գործոնները:

-Հայաստանում մասնագիտական հաջողությունները խիստ հարաբերական են և դա նորություն չէ: Այս մասնագիտության արմատական խնդիրը` կրության պակասն է: Գրեթե չկան դիջեական դպրոցներ: Օրինակ` Բրուքլինում գտնվող դպրոցներից մեկում երեխաներին դիջեյի մասնագիտություն են սովորեցնում: Նրանք սովորեցնում են 9-ից 20 ամսեկան հասակի երեխաների: Ծրագրի նպատակն է երեխաների լսողությանը սովորեցնել էլեկտրոնային երաժշտությունը: Baby DJ School-ը բացառիկ է նրանով, որ համադրում է փոքրիկների համար այդքան հետաքրքիր երաժշտությունն ու էլեկտրոնիկան։ Հարցի այլ կողմն է, թե այն ինչքանով է այդ տարիքի երեխաների համար օգտակար կամ վնասակար, բայց մեր երկրում նույնիսկ մեծահասակների համար չկա նման մի դպրոց ու հաստատություն, որտեղ ապագա դիջեյը կկարողանա գրագետ մասնագետ դառնալ և կարիերա անել: Դիջեյինգը երաժշտության մեջ մեծ դերակատարում ունի և հուսամ, որ մի օր էլ համապատասխան բաժիններում որպես անհրաժեշտ մասնագիտություն տեղ կգտնի: Չունենք նաև ակումբային զարգացած կյանք և դրանով էլ արդեն ամեն ինչ ասված է: Ինչպես զարգանաս, եթե չկա համապատասխան հող:

-Ամփոփելով զրույցը` եթե նորից մասնագիտություն ընտրելու հնարավորություն ունենայիք, ապա…

- Գրեթե չկան երաժշտությամբ զբաղվող մարդիկ, որոնց հարցնես ու ասեն, որ կարող են ապրել առանց դրա: Առաջին մասնագիտությամբ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մասնագետ եմ, բայց ես ինձ համարում եմ երաժիշտ, որն իր ճիշտ տեղում է: Եթե հազար անգամ էլ հնարավորություն ունենամ մասնագիտություն ընտրելու, ապա հազարի մեջ էլ նոտաներ ու հնչյուններ են լինելու:

 


դիտվել է 243 անգամ

Այս թեմայով

loading...

Դիանա Գրիգորյանը կոտրած ոտքով նկարահանվում է «Առաջնորդներում» (Video)

Ողբերգական ավտովթարի հետևանքով մահացած 19-ամյա տղայի մայրը կարծում է, որ քննիչը 180 աստիճանով գործը ...

Շոկային հարսանիք Սաուդյան Արաբիայում․ փեսան 80 տարեկան է, հարսը՝ 12 (Video)

Ինչպե՞ս գումար աշխատել աշխարհի ցանկացած կետում. կայացավ «Your Own Business» դասընթացը

Շուրջ 500 մասնակից Global Media Lab-ի Business & HR Forum 2016 կոնֆերանսին (ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ)

Առավոտյան 10 ծես, որ իրականացնում են հաջողակ մարդիկ