Երևան
20 / Ապրիլ / 2018

Ալիեւը Սարգսյանին պատասխանեց սպանությամբ

Lragir.am-ը գրում է.

Հայաստանի պաշտպանության նախարարությունը տեղեկացրել է, որ Տավուշի մարտական դիրքում հակառակորդի կրակոցից հոկտեմբերի 10-ին զոհվել է Հայաստանի բանակի 19-ամյա զինծառայող: Այդ տեղեկությունը հաջորդել է Իլհամ Ալիեւի հայտարարության առիթով Սերժ Սարգսյանի տված կոշտ պատասխանին:


Ալիեւը հայտարարել էր, թե ղարաբաղյան բանակցությունը վերսկսվում է առանց Հայաստանի նախապայմանի: Սարգսյանը խոսնակի միջոցով արձագանքել էր, որ Ալիեւը խեղաթյուրում է իրականությունը, որ հայկական կողմը հետքայլ չի անի Վիեննայի օրակարգից, որը հրադադարի մեխանիզմի ներդրման օրակարգն է: Միաժամանակ Սարգսյանը ընդհուպ անձնական որակավորման թափանցիկ տողատակով կոշտ բնորոշումներ էր տվել Ալիեւի քաղաքականությանը, որակելով այն խայտառակություն:


Հայ-ադրբեջանական սահմանին հրադադարի խախտման հետեւանքով ողբերգական միջադեպերը հազվադեպ չեն, եւ Ադրբեջանը սպանության դիմում է պարբերաբար, ըստ այդմ բավական դժվար է ասել, թե արդյոք հերթական սպանությունը կապ ունի Սարգսյանի կոշտ արձագանքի հետ, եւ դա էլ Ալիեւի պատասխանն է Սերժ Սարգսյանին:
Միեւնույն ժամանակ, սահմանային մարդասպանության ալիեւյան քաղաքականությունը ունի նաեւ որոշակի բնորոշ գիծ՝ նա հատկապես դիմում է դրան այս կամ այն կարեւոր «բանակցային» հանգրվանից առաջ կամ հետո:


Համենայն դեպս, նկատելի է այդպիսի որոշակի օրինաչափությու»: Հետեւաբար կարող է առաջանալ հարց, թե արդյոք այս դեպքում բանը ոչ այնքան Սերժ Սարգսյանի պատասխանն էր, որքան այն, որ Սոչիում հոկտեմբերի 11-ին հնարավոր է թեկուզ ոչ պաշտոնական քննարկում՝ Պուտինի հովանու ներքո, քանի որ Սարգսյանն ու Ալիեւը միաժամանակ գտնվելու են Սոչիում՝ ԵՏՄ ու ԱՊՀ վեհաժողովների համար:
Հնարավոր է նաեւ, որ հենց Սոչիին ընդառաջ, Սոչիի կապակցությամբ որոշակի սպասումների հետ կապված է Սերժ Սարգսյանը կոշտ արձագանքել Ալիեւին, քանի որ նա կարծես թե ոչ միշտ է Ալիեւի հայտարարությունները արժանացնում այդօրինակ ուշադրության:


Ամենեւին բացառված չէ իհարկե, որ Տավուշի մարտական դիրքում հայ զինվորի սպանությունը պարզապես սահմանային հերթական ողբերգական միջադեպն է, որ համընկել է որոշակի քաղաքական իրադարձությունների, քանի որ ի վերջո այդպիսի միջադեպեր լինում են «անկախ» որեւէ քաղաքական հանգրվանից կամ զարգացումից: Դժբախտաբար, այդ մարդկային ողբերգությունները չկարգավորված հակամարտության, չդադարած պատերազմի, խրամատային դիմակայության գործնականում անխուսափելի հետեւանքն են:
Բայց դրանք գուցե անկախ ամեն ինչից թողնում են նաեւ քաղաքական հետեւանք, ազդեցություն են ունենում քաղաքական գործընթացների վրա: Այդ տեսանկյունից, Սարգսյանը կոշտ եւ դիմահար հայտարարություն ուղղեց Ալիեւին, իսկ Ալիեւն էլ փաստացի կրակեց Սերժ Սարգսյանի ուղղությամբ:
Ինչպես է դա ազդելու, ի՞նչ հետք է թողնելու Սոչիում նրանց համաժամանակյա ներկայության եւ ֆորմալ կամ ոչ ֆորմալ եռակողմ շփումների վրա, կամ թեկուզ Պուտինի հետ առանձին երկկողմ շփումների վրա, որոնցում անկասկած կշոշափվի նաեւ արցախյան հարցը:


Իրավիճակը բավական տխուր խորհրդանշականությամբ հիշեցնում է 2015 թվականի մարտը, երբ Սերժ Սարգսյանն աննախադեպ չոր եւ սուր բնորոշումով անդադարձավ Ադրբեջանին ռուսական սպառազինության մատակարարմանը: «Արարատի ստորոտին» խորագրով երեւանյան միջազգային մեդիաֆորումում նա պատասխանելով արտերկրի լրագրողների հարցերին, ասաց, որ երբ Ռուսաստանը զենք է մատակարարում Ադրբեջանին, դա կարող է վատ անդրադարձ ունենալ հայ-ռուսական հարաբերության վրա, որովհետեւ անկախ, թե ինչ զենքով է Ադրբեջանը խախտում հրադադարը՝ հայ զինվորը մտածում է, որ իրեն սպանում են ռուսական զենքով:
Սերժ Սարգսյանի այդ հայտարարության հաջորդ օրն իսկ սահմանին տեղի ունեցավ ադրբեջանական դիվերսիոն գրոհ, որի հետեւանքով հայկական կողմն ունեցավ երեք զոհ:
Այժմ, Սերժ Սարգսյանի սուր եւ կոշտ արտահայտությանը հաջորդում է սահմանից զոհի մասին տեղեկությունը, կրակոցի հետեւանքով:
Դիվերսիայի հնարավորությունը հայկական կողմը սահմանափակել է զգալիորեն, հագեցնելով առաջնագիծը խորքային դիտարկման հետախուզական սաքավորումներով: Դրա շնորհիվ Ադրբեջանը փետրվարի 25-ին դիվերսիայի փորձին ստացավ ուժգին հարված: Դրանից հետո ադրբեջանցիները կարծես թե դիմում են առավելապես դիպուկահարների միջոցով մարդասպանության տարբերակին:
Կա մասնագիտական կարծիք, որ դիպուկահարի համար զինվորը հասանելի կդառնա միայն մարտական հերթապահության անվտանգության կանոնները խախտելու դեպքում: Միարժեք այդպես է, թե ոչ, իհարկե բավական բարդ է ասել: Խրամատային պատերազմը չափազանց ծանր է նաեւ հոգեբանական, նյարդային առումով:


Միեւնույն ժամանակ, բավական նյարդային ու բարդ հոգեբանական վիճակ է Ալիեւի մոտ, որը խորանում է ապրիլյան պատերազմից հետո, թե ներքին, թե արտաքին առումով: Աշխարհքաղաքական զարգացումների տրամաբանությունն ու ապրիլյան ագրեսիայի տապալումը նրան բերել է փակուղի: Եթե մինչեւ ապրիլ մարդասպանության կամ այսպես կոչված ռազմական դիվանագիտության քաղաքականությունը նրա համար հաջողված շանտաժ էր, ապրիլից հետո այն ավելի ու ավելի ստանում է բումերանգի էֆեկտ:
Ալիեւը մերժում է եւ դիմադրում Վիեննայի օրակարգին, մյուս կողմից սակայն մերժման գործիք մնացած մարդասպանությունը էլ ավելի է ակնառու դարձնում այդ օրակարգի անհրաժեշտությունը:


Իհարկե, քաղաքական այդ համատեքստից դուրս եւ ամեն ինչից վեր է մարդկայինը, որն արժենում է երկու կողմի զինծառայողների կյանքեր: Սակայն, Վիեննայի օրակարգը հենց այդ կյանքերն ապահովագրելու օրակարգն է: Սակայն դրանից դուրս, հայկական կողմն անկասկած պետք է ունենա իր զինծառայողների կյանքն ապահովագրող իր գերակա օրակարգը, որը առաջնագծում զինվորի անվտանգության բարձրացմանը ուղղված անընդհատ քայլերն են՝ թե կարգապահության, թե ռազմա-տեխնիկական հագեցածության հարթության վրա:

Նյութի աղբյուր՝ Lragir.am

դիտվել է 72349 անգամ

Ելակետ լրատվականը գործակալությունը Մոսկվա-ում

Ինչպես են ոստիկանները բռնի ուժով բերման ենթարկում ակտիվիստ Դավիթ Պետրոսյանին և մյուս ցուցարարներին

«Ըսենց գոհ ու երջանիկ թշերդ ուռցնես, ասես` ես միակն եմ». Սերգեյ Դանիելյան

Բերման ենթարկված Վահագն Գևորգյանը Սերժի նկարը պատուհանից դուրս է գցել (տեսանյութ)

Ամեն ինչի վրա պետք է աշխատել, առաջինը՝ ինքդ քո վրա, ամեն օր պիտի զարգանաս. Հարություն Մանուկյան

Քանի որ մեր տարածքը հիմնականում ամայի է, մեր եղած ծառերն ու կանաչապատ տարածքները փորձելու ենք միանշա...

Մենք կարող ենք կանգնել մեր արտադրողի կողքին, որպեսզի նա կարողանա լիարժեքորեն հսկել ամբողջ արտադրական...