Երևան
18 / Հոկտեմբեր / 2018

Էրդողանը մատնել է Ադրբեջանին. Պուտինի ուշագրավ հայտարարությունը

Սիրիայում ռուսական ռազմակայանի վրա անօդաչուներով գրոհի հետեւում Թուրքիան չէ, հայտարարել է ՌԴ նախագահ Պուտինը: Նա ասել է, թե գիտեն, թե ովքեր են իրականացրել գրոհը, ովքեր են եղել դրա այսպես ասած հովանավորը, ովքեր են արտադրել անօդաչու սարքերը:

Սիրիայում ՌԴ Հմեյմիմ ռազմակայանի վրա գրոհը իրականացվել է դեկտեմբերի 31-ին, ինչի հետեւնքով եղել են զոհեր, նաեւ օդային հարվածային տեխնիկայի՝ օդանավերի եւ ուղղաթիռների կորուստ: ՌԴ ուժայինները հայտարարեցին նաեւ անօդաչուների հունվարի 5-ի եւ 6-ի գրոհ հետ մղելու մասին:

Մինչ այդ, նախորդ տարեվերջին Սիրիայի ռուսական ռազմակայան էր ժամանել ՌԴ նախագահն ու սկսվել էր հիմնական զորակազմի դուրսբերումը Սիրիայից: Դրանից հետո Պուտինը մեկնել էր Թուրքիա: Իսկ մինչ զորքի դուրսբերումը, եղավ նոյեմբերին Թրամփ-Պուտին հայտարարությունը Սիրիայի հարցի վերաբերյալ, իրավիճակը կայունացնելու պայմանավորվածության մասին:

Այդ հայտարարությունից հետո ՌԴ նախագահի հետ հանդիպման մեկնեց Թուրքիայի նախագահը, իսկ մի քանի օր անց էլ Իրանի եւ Թուրքիայի նախագահները միասին հանդիպեցին Պուտինին՝ Սոչիում: Իրանը, Թուրքիան եւ Ռուսաստանը մինչ այդ, ամիսներ առաջ սկսել էին Սիրաիոյւմ իրավիճակի կայունացման եռակողմ Աստանայի գործընթացը, որին մասնակցում էին նաեւ Ասադի իշխանության եւ զինված ընդդիմության ներկայացոցիչները: Աստանայի գործընթացում ձեռք բերվեց այսպես ասած ապառազմականացված գոտիներ ստեղծելու պայմանավորվածություն:

Ինչքանո՞վ էր Թրամփ-Պուտին համատեղ հայտարարությունն ու պայմանավորվածությունը հակասում Աստանայի գործընթացում պայմանավորվածություններին, դժվար է ասել, սակայն հատկանշական է, որ դրանից հետո Թուրքիայի եւ Իրանի նախագահները մեկնեցին Պուտինի հետ հանդիպման՝ հաշիվ պահանջելու՞, թե՞ իրազեկվելու, բարդ է ասել:

Դրանից հետո էլ Պուտինը հայտարարեց Սիրիայում հաղթանակի եւ զորքը դուրս բերելու որոշման մասին, մեկնեց Սիրիա՝ տալով դուրսբերման մեկնարկը, իսկ այնտեղից անմիջապես էլ մեկնեց Թուրքիա:
Այդ ամենին զուգահեռ, Սիրիայում դեկտեմբերի 31-ին ռուսական ռազմակայանին հասցված հարվածը զուգորդվեց դեկտեմբերի 28-ից Իրանում բռնկված լարվածությանը, որի համար Իրանի իշխանությունը մեղադրում էր ԱՄՆ-ին եւ Իսրայելին: ԱՄն ու Իսրայելը բարձր մակարդակի հայտարարություններով աջակցություն հայտնեցին ցուցարարներին:

Ահա, Իրանում այդ լարվածության ծավալմանը զուգահեռ, եղավ հարվածը Սիրիայում ռուսական ռազմակայանին՝ բավականին շոշափելի եւ ուժգին հարված: Ընդ որում, ՌԴ պաշտպանության նախարարությունը հարվածի փաստը խոստովանեց որոշակիորեն ավելի ուշ, քան ռուսական մամուլում հայտնված տեղեկությունը: Այն հրապարակել էր Կոմերսանտը:

Ռուսաստանի ռազմակայանին հարվածը, ըստ տեղեկության, հասցվել էր Աստանայի գործընթացով Իրանի եւ Թուրքիայի հետ համաձայնեցված ապառազմականացված գոտուց:

Միեւնույն ժամանակ ուշագրավ էր, որ հունվարի 1-ին ՌԴ նախագահի խոսնակ Պեսկովը հայտարարել էր, որ ՌԴ նախագահն ու Իսրայելի վարչապետը պայմանավորվել են մոտակա օրերին հանդիպել եւ քննարկել կարեւոր հարցեր: Պեսկովը այլ մանրամասներ չէր հայտնել: ՌԴ եւ Իսրայելի ղեկավարների այդ պայմանավորվածությունը թելադրված էր Իրանի շուրջ զարգացումներո՞վ, թե՞ Սիրիայի ռուսական ռազմակայանին հասցված հարվածներով: Իսկ գուցե երկուսը միասի՞ն:

Ու՞մ էր պետք, կամ ու՞մ կարող էր պետք լինել այդ իրավիճակում «խայթել» Ռուսաստանին: Այդ հարցը փորձել էի շոշափել Հարված Ռուսաստանին. նոր իրավիճակի արկերը հոդվածում: Ավելի ուշ եղան տեղեկություններ, թե ռուսական ռազմակայանին հարվածը հասցվել է ապառազմականացված գոտու այսպես ասած թուրքական ենթակայության կամ վերահսկողության հատվածից: Նախօրեին տեղի էր ունեցել Ռուսաստանի եւ Թուրքիայի նախագահների հեռախոսազրույց եւ ահա այսօր Պուտինը հայտարարում է, որ հարվածողը Թուրքիան չէր: Նա ասում է, թե գիտեն ով էր, սակայն չի ասում, թե ով: Ընդ որում ուշագրավ է, որ Անկարան եւս մեկ ժեստ արեց Մոսկվային, ձերբակալելով Անկարակում ՌԴ դեսպանի սպանության կազմակերպչին: Մեկ այլ ուշագրավ հանգամանք է այն, որ երբ Սիրիայի ու Թուրքիայի սահմանին խփվեց ռուսական օդանավը, գժտությունից հետո ռուս-թուրքական հաշտության մեկնարկին Պուտինը գրեթե նույն ոգով հայտարարեց, թե հարվածողը Անկարան չէր, այլ ձեռք, որը ցանկանում էր խփել ռուս-թուրքական հարաբերությանն ու բարեկամությանը:

Մոսկվան գրեթե նույն բանն ասաց, երբ Անկարայում սպանվեց Ռուսաստանի դեսպանը՝ դա Թուրքիան չէր: Էրդողանն իսկապե՞ս Պուտինին ներկայացնում է համոզիչ փաստարկներ, որ հարվածողը Թուրքիան չէ, թե ՌԴ նախագահն է հայտնվել Էրդողանի ծուղակում: Կամ գուցե Պուտինն է Ռուսաստանին ուղղված հարվածները ընդունելով ծուղակը գցում Էրդողանին, այսպես ասած լռության դիմաց պահանջելով որոշակի թանկ զիջումներ:

Իրավիճակը իսկապես տարօրինակ է: Միեւնույն ժամանակ հետաքրքիր է, որ Պուտինը խոսում է անօդաչուները «արտադրողներին» իմանալու մասին: Բանն այն է, որ հարվածային անօդաչուներ կարծես թե արտադրում են խիստ սահմանափակ թվով երկրներ՝ ԱՄՆ, Իսրայել, Չինաստան, Կանադա:

Լայն է իհարկե անօդաչու հարվածային սարքի գնորդների շրջանակը: Դրանց թվում է նույնիսկ Ադրբեջանը, որն այդ սարքերից է ձեռք բերել Իսրայելից: Ի դեպ, հայտնի է նաեւ, որ Ադրբեջանը նաեւ Սիրիայի գրոհայիններին, այդ թվում ԻԼԻՊ-ին սպառազինություն մատակարարող է, այդ մասին աղմկոտ հետաքննությունը հրապարակվեց բուլղարական մամուլում:

Իհարկե հազիվ թե Պուտինն ակնարկի Ադրբեջանին, սակայն Էրդողանի հետ հեռախոսազրույցից հետո ՌԴ նախագահը անում է ուշագրավ հայտարարոթյուն, որի թիրախը պարզ չէ: Բայց իհարկե հետաքրքիր կլինի, եթե պարզվի, որ Էրդողանը մատնել է նաեւ Ադրբեջանին: Ի դեպ ուշագրավ է, որ դեռեւս տեղի չի ունեցել հունվարի 1-ից ազդարարված Պուտին-Նաթանյահու հանդիպումը:

Նյութի աղբյուր՝ Lragir.am

դիտվել է 59764 անգամ

Ելակետ լրատվական գործակալությունը Լոս Անջելես-ում
Ելակետ լրատվական գործակալությունը Մոսկվա-ում

Ինչպես է փոքրիկն ընդունել Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականի լուրը

«Նիկոլն ունի 30 տականք». Գուրգեն Եղիազարյան (Տեսանյութ)

Ոստիկանություն են բերվել 742 մարմնավաճառ

Արևիկ Ուդումյանը, Զարուհի Բաբայանը, Սոֆի Դևոյանը, Լիլիթ Մարգարյանը, Գոհար Հարությունյանը, Աստղիկ Սաֆ...

Cataleya Flowers Art Studio-ի բացումը

Նատալիա Մայորովա․ մեր հաճախորդները մեր լավագույն փորձագետներն են