Երևան
18 / Օգոստոս / 2019

Ռուսաստանից նոր հարձակում Նժդեհի արձանի եւ Հայաստանի վրա

Ռուսաստանից տեղի է ունեցել նոր հարձակում Երեւանում տեղադրված Գարեգին Նժդեհի արձանի վրա: Այս անգամ հարձակում գործողը «հարբեցող» Մարկովը չէ, ինչպես փորձեցին բացատրել օրեր առաջ ծագած աղմուկը Հայաստանում: Այս անգամ հարձակումը գործել է ՌԴ պետդումայի վերին պալատի՝ Դաշնությունների խորհրդի անդամ, սոցիալական քաղաքականության հարցերի հանձնաժողովի փոխնախագահ, Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցությամբ ընտրված Լյուդմիլա Կոզլովան:
Նա հոդված է հրապարակել Նեզավիսիմայա Գազետայում, որտեղ խոսում է ֆաշիզմի «հերոսացման» ալիքի մասին եւ դատապարտում այն, իսկ այդ ալիքի դրսեւորում դիտարկում նաեւ Երեւանում Նժդեհի արձանի տեղադրումը, ահազանգելով, որ Նժդեհի արձան են ուզում տեղադրել նաեւ Բուլղարիայում:

Հոդվածը գրել է Կոզլովան, կամ գրվել է նրա անունով, սկզբունքորեն էական չէ, քանի որ տվյալ պարագայում խոսքը Ռուսաստանի Դաշնության օրենսդիր մարմնի Վերին պալատի պատգամավորի մասին է, ինչը թերեւս պահանջում է Հայաստանից համարժեք արձագանք:

Կոզլովան մասնագիտությամբ բժիշկ է, ինչպես Հայաստանի օրենսդիր մարմնի նախագահ Արա Բաբլոյանը: Գուցե Բաբլոյանը «մասնագիտական» միջամտություն ցուցաբերի խնդրին եւ Կոզլովային հորդորի մնալ զուսպ:

Նկատելի է դառնում Ռուսաստանում, ընդհուպ Պետդումային Վերին պալատը ներառող, մի արշավ, որտեղ թիրախ է դառնում նաեւ Հայաստանում Նժդեհի արձանը, սակայն ոչ միայն արձանը, այլ նաեւ Հայաստանի պետական ինքնիշխանությունն ու արժանապատվությունը:

Եվ եթե իհարկե պետք չէր պատասխանել ամեն մի հարբեցողի, արդարացնելով նրա ադրբեջանական վարձատրությունը, ապա ՌԴ պետդումայի Վերին պալատի սենատորին անպատասխան թողնելը արդեն կլինի իրավիճակի անհամարժեքություն:

Խոսքն ամենեւին այն մասին չէ, որ Նժդեհի արձանի դեմ հարձակումը ՌԴ պետական քաղաքականություն է: Խնդիրն այն է, որ այդ հարձակումը պահանջում է ՀՀ պետական քաղաքականություն նրանց հանդեպ, ովքեր իրագործում են այն:

Տվյալ պարագայում խոսել այն մասին, թե բանն ընդամենը ինչ որ պատգամավոր է, պարզապես ծայրահեղ անհամարժեքություն ու անհեթեթություն է, որովհետեւ ԵԽԽՎ-ում էլ, օրինակ, Ադրբեջանը գնում էր ընդամենը «ինչ որ պատգամավորների», որոնց անունները հայտնի էին դառնում խավիարային դիվանագիտության աղմուկից: Բայց Ադրբեջանի գնած այդ «ինչ որ պատգամավորները» Հայաստանի համար ստեղծում էին բավական խնդիրներ ու պատճառում տհաճություններ, եւ որեւէ մեկը չէր հորդորում այդ ամենն անտեսել, քանի որ ի վերջո դրանք չեն արտահայտում Բրյուսելի պաշտոնական դիրքորոշում:

Իհարկե, դժվար է պատկերացնել, որ ՌԴ Պետդումայում կամ ընդհանրապես իշխող համակարգում կարող է պայթել «խավիարային դիվանագիտության» աղմուկ, բացահայտելով, թե Ռուսաստանի խորհրդարանական եւ գործադիր միջանցքներում քանիսին է գրպանել Ադրբեջանը: Բայց դա առավել եւս պարտադրում է Հայաստանին ցուցաբերել վերաբերմունք, այդ ալիքը կանխարգելելու համար, քանի դեռ այն չի ստացել այնպիսի ծավալ, երբ հնարավոր են շատ ավելի լուրջ խնդիրներ:

դիտվել է 39986 անգամ

Ելակետ լրատվական գործակալությունը Մոսկվա-ում

10 պատճառ, թե ինչո՞ւ երեխաները չեն ուզում դպրոց գնալ

Ուժեղացված ծառայություն` Արարատի մարզում (տեսանյութ)

Ի՞նչ պայմաններում է ապրում Ադրբեջանում հայտնված Արայիկ Ղազարյանի ընտանիքը

Մի ցանկություն ևս ունեմ. ուզում եմ մեր խոշոր գործընկերներին բերել Հայաստան․ «ARARAT GROUP» USA գործա...

Նոր բիզնես՝ պետական համակարգում. 60 մլն դրամի հասնող փաթեթը դարձել է խնդրո առարկա

Արտ-Լանչ ընկերության հիմադիրը՝ կնոջ դերի, բիզնեսում հաջողելու և մի շարք այլ կարևոր հարցերի մասին