Երևան
19 / Հունիս / 2018

Քոչարյանին վերադարձրին. պատմությունը կրկնվում է

Ռոբերտ Քոչարյանի գրասենյակի ղեկավար Վիկտոր Սողոմոնյանը հայտարարել է, թե Նիկոլ Փաշինյանն է Մարտի 1-ի կազմակերպիչը: Այդ հայտարարությունը նա արել է ի պատասխան Փաշինյանի միջնորդությանը, որով ԵԼՔ-ի պատգամավորը Գլխավոր դատախազությանն է դիմել Ռոբերտ Քոչարյանին Մարտի 1-ի գործով հացաքննելու համար:
Իսկ միջնորդության հիմքը Քոչարյանի հայտարարությունն է, որ նա անում էր տասը տարի առաջ մարտի 1-ին, ասելով, թե ցուցարարները դուրս են գալիս ավտոբուսների հետեւից, կրակում իրավապահների վրա եւ կրկին թաքնվում: Փաշինյանն անհրաժեշտ է համարում պարզել, թե ի՞նչի հիման վրա է Քոչարյանն արել այդ հայտարարությունը, նա ի՞նչ գիտեր:

Բանն այն է, որ գործով չի ներկայացվել այդպիսի որեւէ ապացույց, որ ցուցարարները կրակել են իրավապահների վրա, ու այն ժամանակահատվածում, երբ դրա մասին խոսել էր Քոչարյանը:
Քոչարյանի գրասենյակի ղեկավարը, կամ այլ կերպ ասած պարզապես հենց ինքը Քոչարյանը, հայտարարել է, որ տեղի է ունեցել Հայաստանի պատմության ցինիկ երեւույթներից մեկը, երբ Մարտի 1-ի գլխավոր կազմակերպիչը լսումներ է կազմակերպել այդ թեմայով եւ վարել է նիստը ԱԺ նախագահի աթոռին նստած:
Երկրորդ նախագահի ակնարկը եւ սլաքի ուղղությունը բավական ակնառու է: Նիկոլ Փաշինյանը գուցե դրա ճանապարհին է, բայց ոչ վերջնական նպատակակետը: Նպատակակետը կամ հասցեատերը Սերժ Սարգսյանն է, ինչի համար էլ Քոչարյանի գրասենյակի պատասխանն ընդգծում է ԱԺ նախագահի աթոռին նստած լինելու հանգամանքը, թերեւս ակնարկելով, որ այդ աթոռին հնարավոր չէ նստել առանց Սերժ Սարգսյանի գիտության՝ անկախ թե ինչ առիթով կամ կարգավիճակով:

Այդպիսով Քոչարյանն ըստ երեւույթին փորձում է ավելի շուտ խփել միանգամից երկու թիրախ՝ նախ Սերժ Սարգսյանին անուղղակի մեղադրել Մարտի 1-ի համար, այդպիսով ակնարկելով, որ առնվազն այդ հարցում եղել են միեւնույն նամակում, եւ դրանից բացի նաեւ Նիկոլ Փաշինյանին կարծես թե մղելով այդ թեմայով ինչ որ բան ասել Սերժ Սարգսյանի հասցեին էլ: Տողատակում ակնարկելով Սերժ Սարգսյանի «գիտության» հանգամանքը, Քոչարյանն ըստ երեւույթին հաշվարկում է, որ Նիկոլ Փաշինյանը այդ «մեղադրանքից» դուրս լինելու համար անպայման կփորձի Մարտի 1-ի մասով հարվածել նաեւ Սերժ Սարգսյանին, այլապես կստացվի, որ նա Սերժ Սարգսյանի թեկուզ ակամա «գիտությամբ» գրոհում է Քոչարյանի դեմ:
Դա առավել տարօրինակ կարող է դիտվել այն դեպքում, երբ Փաշինյանը հայտարարում է, որ օրակարգի առանցքային հարցը պետք է լինի Սերժ Սարգսյանի վարչապետությունը տապալելը:
Համենայն դեպս ուշագրավ է, որ Քոչարյանը որոշել է անդրադառնալ իր դեմ միջնորդությանը: Վերջին անգամ նա խոսել էր դեռեւս խորհրդարանի ընտրությունից առաջ, հայտարարելով, թե ներկայիս մոդելը գնահատում է վատ, ընտրությունը լինելու է փողի եւ փողի միջեւ ու ինքը չի ցանկանում մասնակցել այդ խաղին ընդհանրապես:

Դա գործնականում դիտվեց Քոչարյանի «սպիտակ դրոշ»՝ իշխանության համար Սերժ Սարգսյանի հետ մրցակցությունից դուրս գալու մասին հայտարարություն: Երկրորդ նախագահը դա արեց ստիպվա՞ծ, թե՞ այդուհանդերձ Սերժ Սարգսյանի հետ եղավ որոշակի պայմանավորվածություն սեփականության հարցերի շուրջ:

Արդյոք Մարտի 1-ի շուրջ ներկայիս աշխուժացումը, հատկապես այն բանից հետո, երբ ՀՀԿ-ն անսպասելի կողմ քվեարկեց Մարտի 1-ի մասին հայտարարության նախագիծը խորհրդարանի քառօրյա օրակարգ ներառելու ԵԼՔ-ի նախաձեռնությանը, Քոչարյանը գնահատում է որպես պայմանավորվածությունը խախտելու Սերժ Սարգսյանի քայլ: Թե՞ Սերժ Սարգսյանն է խախտման միտումներ կամ մտադրություն նշմարել Քոչարյանի մոտ, տեսնելով նրան արցախյան շարժման 30-ամյակի առիթով Ստեփանակերտում կազմակերպված պաշտոնական հանդիսությանը:

Բայց Բակո Սահակյանը Սերժ Սարգսյանին կմատուցե՞ր այդպիսի անակնկալ, առանց համաձայնեցնելու առանցքային հյուրի հարցը:

Ըստ ամենայնի, Մարտի 1-ի հարցում իշխանությունը խաղում է «պասերով»: Խիստ հարաբերական է դատողությունը, թե տասը մարդու կյանք խլած այդ ողբերգությունն ում համար էր ավելի մեծ խնդիր՝ Քոչարյանի՞, թե Սերժ Սարգսյանի: Ի վերջո, Սերժ Սարգսյանը կարողացավ հաղթահարել «չհասկացվածության պատն» ու Մարտի 1-ի բեռը, թե ներսում, թե դրսում: Քոչարյանը մնաց այդ բեռի տակ, քանի որ չլիներ Մարտի 1-ի ողբերգությունը, նրա այսպես ասած հանրային լեգիտիմության աստիճանը կարող էր լինել շատ ավելի բարձր, հատկապես այն շրջանում, երբ Սերժ Սարգսյանը լեգիտիմություն չուներ թե հանրության, թե իշխող համակարգի առանցքային շրջանակներում:

Դրան զուգահեռ, Մարտի 1-ի բեռի հաղթահարման հարցում Ռոբերտ Քոչարյանն ունեցավ հիմնարար նշանակություն, եւ Սարգսյանը հմտորեն խաղարկեց Քոչարյանի հնարավոր թավշյա վերադարձի խաղաքարտը, այդ ֆոնին գրեթե մշտապես լինելով «չարյաց փոքրագույնի» ռեժիմում եւ շարունակելով իր պարտիան:

Այդ իմաստով հետաքրքիր է, որ ապրիլին ընդառաջ կարծես թե դարձյալ խթանվում է Քոչարյան-Սարգսյան ֆոնային միջավայրը: Մարտի 1-ի ողբերգությունն այդ հարցում բազմակի կամ ընդմիշտ օգտագործման խթանիչ է իշխանության համար, ու թերեւս եզակի խթանիչ, որի օգտագործմանը դեմ չի լինի նաեւ ընդդիմությունը:

Նյութի աղբյուր՝ Lragir.am

դիտվել է 168559 անգամ

Ելակետ լրատվական գործակալությունը Լոս Անջելես-ում
Ելակետ լրատվական գործակալությունը Մոսկվա-ում

Սա անասնական բան է դառնում․ Տեր Նշան քահանա Ալավերդյան

Ուշադրություն Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ անհետ կորած հայերի հարազատներին

Արևիկ Ուդումյանը, Զարուհի Բաբայանը, Սոֆի Դևոյանը, Լիլիթ Մարգարյանը, Գոհար Հարությունյանը, Աստղիկ Սաֆ...

Արևիկ Ուդումյանը, Զարուհի Բաբայանը, Սոֆի Դևոյանը, Լիլիթ Մարգարյանը, Գոհար Հարությունյանը, Աստղիկ Սաֆ...

Cataleya Flowers Art Studio-ի բացումը

Նատալիա Մայորովա․ մեր հաճախորդները մեր լավագույն փորձագետներն են