Երևան
17 / Հոկտեմբեր / 2018

Ինչ լուծում է Արմեն Սարգսյան տանում Արցախ

Նախագահ Արմեն Սարգսյանը Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի հրավերով հունիսի 13-ի առավոտյան մեկնել է Արցախ, ինչպես հայտնում է պաշտոնական հաղորդագրությունը: Այցի կամ հրավերի նպատակների մանրամասներ հայտնի չեն: Կապվա՞ծ է արդյոք այցը Արցախում տեղի ունեցող ներքին զարգացումների հետ, որոնք աշխուժության տարբեր աստիճանով ծավալվում են արդեն տեւական ժամանակ եւ հաջորդել են Հայաստանի թավշյա իշխանափոխությանը, թե՞ կա այլ նպատակ:

Անցնող օրերին Արցախում տեղի ունեցավ իրավապահ կառույցների ղեկավարների եւ պետնախարարի պաշտոնանկություն: Բակո Սահակյանի մամուլի խոսնակը մինչ այդ հայտարարել էր, որ սպասվում է աշխույժ քաղաքական զարգացումների նոր փուլ: Օրերս էլ Բակո Սահակյանը հայտարարեց, որ 2020 թվականին չի առաջադրվելու Արցախի նախագահի պաշտոնում:


Բայց Արցախը նոր նախագահ կունենա 2020 թվականի՞ն, թե՞ ավելի շուտ: Դա հետաքրքիր հանգամանք է: Այդ ֆոնին էլ հետաքրքիր է դառնում Արմեն Սարգսյանի այցն Արցախ: Միեւնույն ժամանակ, վերջին մի քանի օրերին Արցախի պաշտպանության բանակն ու նաեւ Արցախի նախագահի խորհրդականներից մեկը բավական հաճախ ահազանգում են սահմանին ադրբեջանական ստորաբաժանումների աշխուժության, կուտակումների մասին: Գրեթե այն, ինչ Հայաստանում թավշյա հեղափոխության օրերին էին անում, երբ դեռ չէր եղել հանգուցալուծում ու վարչապետի թեկնածության քվեարկություն խորհրդարանում:

Արդյոք Արցախի նախագահի շրջապատից ադրբեջանական կուտակումների մասին տեղեկատվական գեներացիան պայմանավորված է ներքին իրողությունների վրա ազդելու հանգամանքով, թե՞ սահմանին ադրբեջանական առանձնահատուկ աշխուժություն իսկապես առկա է եւ դրանով է նաեւ պայմանավորված նախագահ Սարգսյանին Արցախ հրավիրելու հանգամանքը:

Հետաքրքիր է, որ դա էլ տեղի է ունենում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի Մոսկվա այցի ֆոնին, ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության բացման առիթով եւ որի շրջանակում կլինի Փաշինյան-Պուտին երկրորդ հանդիպումը: Ի դեպ, Մոսկվա ֆուտբոլի առիթով մեկնելու է նաեւ Ալիեւը: Հետաքրքիր է, որ Ալիեւը Մոսկվա է մեկնելու Անկարայից, որտեղ Էրդողանի հետ մասնակցել է ՏԱՆԱՊ գազամուղային ծրագրի բացմանը, որը փաստացի հակառուսական ծրագիր է՝ ադրբեջանական գազը Թուրքիայով տեղափոխելու է Եվրոպա, փաստորեն ռուսականին այլընտրանք:

Հունիսի 13-ին, երբ նախագահ Սարգսյանը մեկնում է Արցախ, Հայաստան են ժամանում Մինսկի խմբի համանախագահները, որոնք ծանոթանալու են Հայաստանի նոր վարչապետին եւ ռազմա-քաղաքական նոր ղեկավարությանը: Միեւնույն ժամանակ, այցի բուն նպատակն ըստ երեւույթին լինելու է այն, թե արդյոք հնարավոր է ու երբ եւ ինչ պայմաններով է հնարավոր վերսկսել այսպես կոչված բանակցային գործընթացը եւ կազմակերպել առաջին հանդիպումը Ալիեւի հետ: Նիկոլ Փաշինյանն ասել է, որ պատրաստ է հանդիպել, բայց ոչ թե փոխզիջումներից, այլ նախկին պայմանավորվածությունների կատարման մասին խոսելու համար: Ըստ երեւույթին, Փաշինյանը նկատի ունի հրադադարի պահպանման մեխանիզմների հարցը, որ գալիս է դեռեւս 2016 թվականի մայիսի Վիեննայի օրակարգից:

Միեւնույն ժամանակ, Հայաստանի արտաքին գործերի նախարար Մնացականյանը հայտարարել էր, որ Փաշինյան-Ալիեւ հանդիպման մասին չկա որեւէ պայմանավորվածություն, բայց կլինի աշխատանք եւ դա շաբաթների, ոչ թե ամիսների հարց է:

Այդ ամենի ֆոնին տեղի են ունենում ներքին վերադասավորումներն Արցախում, եւ Բակո Սահակյանը հայտարարելով նախագահի պաշտոնին այլեւս չհավակնելու մասին, Արցախ է հրավիրում Արմեն Սարգսյանին:

Արմեն Սարգսյանը մի նախագահ արդեն «ճանապարհել» է՝ Սերժ Սարգսյանին: Արմեն Սարգսյանը կարեւոր դեր ունեցավ Հայաստանում թավշյա հեղափոխության հանգուցալուծման գործընթացում, ապրիլի 21-ին հանդիպելու առաջարկ անելով Նիկոլ Փաշինյանին եւ հետո անսպասելի ընդունելով հրապարակում հանդիպելու նրա առաջարկը: Դրանից հետո իրադարձությունները զարգացան շատ արագ եւ հանգուցալուծվեցին ապրիլի 23-ին Սերժ Սարգսյանի հրաժարականով:

Արդյոք Արմեն Սարգսյանին Բակո Սահակյանը հրավիրել է Արցախում ինչ որ հանգուցալուծման համար, նրան վստահելով իրեն էլ Սերժ Սարգսյանի պես ապահով ճանապարհելու հարցը: Բայց հարցը նաեւ այն է, թե ե՞րբ ճանապարհելու՝ մինչեւ 2020, թե՞ ավելի շուտ:

Արմեն Սարգսյանը դեռեւս նախագահի թեկնածուի կարգավիճակում արեց Հայաստանի եւ Արցախի հետագա զարգացումների տեսանկյունից հիմնարար հայտարարություններ՝ չորրորդ հանրապետության եւ Արցախի բանակցությանը «ամեն ինչ պահանջելու» սկզբունքով գնալու մասին: Դրանք ըստ էության հեղափոխական վերանայում պարունակող հայտարարություններ էին, որոնք առավել ուշագրավ են հնչում Հայաստանում հետագայում ծավալված թավշյա զարգացումների ֆոնին:

Հայաստանն ու Արցախը ենթարկվում են խորքային վերափոխումների, դրանցից բխող ահռելի հնարավորություններով եւ իհարկե ռիսկերով: Այլ կերպ չի լինում: Այլ կերպ կլինեին միայն ու միայն ռիսկերը, ժամանակի ընթացքում դրանց հաղթահարման հնարավորությունների շրջանակի աղետալի նեղացումով:

Նյութի աղբյուր՝ lragir.am

դիտվել է 10500 անգամ

Ելակետ լրատվական գործակալությունը Լոս Անջելես-ում
Ելակետ լրատվական գործակալությունը Մոսկվա-ում

Ինչպես է փոքրիկն ընդունել Նիկոլ Փաշինյանի հրաժարականի լուրը

«Նիկոլն ունի 30 տականք». Գուրգեն Եղիազարյան (Տեսանյութ)

Ոստիկանություն են բերվել 742 մարմնավաճառ

Արևիկ Ուդումյանը, Զարուհի Բաբայանը, Սոֆի Դևոյանը, Լիլիթ Մարգարյանը, Գոհար Հարությունյանը, Աստղիկ Սաֆ...

Cataleya Flowers Art Studio-ի բացումը

Նատալիա Մայորովա․ մեր հաճախորդները մեր լավագույն փորձագետներն են