Երևան
21 / Օգոստոս / 2019

Հայաստանն ազատվում է ՀԱՊԿ-ից

Դեկտեմբերի 22-ին Վանաձորում լրագրողների հետ զրույցում ՀՀ վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանն ասել է, որ Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության բովանդակությունը ավելի կարևոր է, քան գլխավոր քարտուղարի հարցը:

Հայտնի է դարձել, որ ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում Բելառուսն ու Ղազախստանը առաջ են մղում Բելառուսի թեկնածու Ստանիսլավ Զասին, որի նշանակման վերաբերյալ որոշման նախագիծն արդեն ստորագրել է Լուկաշենկոն: Զասն արդեն հանդիպումներ է ունեցել ՀԱՊԿ անդամ երկրների ղեկավարների հետ եւ հայտարարել, որ պատրաստ է հանդիպել նաեւ Հայաստանի ղեկավարի հետ:


Ի պատասխան, Նիկոլ Փաշինյանի մամուլի խոսնակն ասել է, որ Հայաստանը նպատակահարմար չի համարում այդ հանդիպումը: Իր հերթին, Փաշինյանն ասել է, որ հարցերը պետք է լուծվեն կոնսենսուսով, եւ Հայաստանը փորձելու է հասնել դրան:

«Ես ասել եմ նաև նախկինում՝ այնպես չի, որ ՀԱՊԿ-ի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը ընդմիշտ վերապահված է Հայաստանի Հանրապետությանը՝ դա ռոտացիոն սկզբունք է, և մեր ժամկետը ինչ-որ պահի պետք է ավարտվի: Մեզ համար խնդիրը գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը և կարգավիճակը չէ, մեզ համար խնդիրը ՀԱՊԿ բովանդակությունն է, և ինչպես նախկինում ասել եմ, փոխադարձ պարտավորությունների հստակեցումն է և ճշգրտումն է ու այս հարցի շուրջ կոնսենսուսի հասնելը: Խնդիրը ավելի խորն է և բովանդակային… Եվ մենք պետք է նաև մեր անվտանգային միջավայրը հասկանալով հարց տանք ինքներս մեզ`ՀԱՊԿ-ին պե՞տք է լուրջ վերաբերվել, թե՞ ոչ», ասել է Նիկոլ Փաշինյանը:

Ավելի վաղ Նիկոլ Փաշինյանը նույնպես խոսել է այս մասին, ասելով, որ գլխավոր քարտուղարի հարցը երկրորդական, հինգերորդական հարց է, ու պետք է ի վերջո հասկանալ՝ մեզ պե՞տք է ՀԱՊԿ-ը, թե ոչ: Եվ իսկապես, հաշվի առնելով այդ դաշինքում տիրող իրավիճակն ու լրջագույն խնդիրները, գլխավոր քարտուղարի խնդիրը դառնում է երկրորդական:

ՀԱՊԿ-ում այս իրավիճակը ջրի երես հանեց Հայաստանը: Մինչ այդ, խնդիրները լռության էին մատնվում, լավագույն դեպքում Հայաստանի ղեկավարությունը վեհերոտ հայտարարություններ էր անում ՀԱՊԿ երկրների պահվածքի կապակցությամբ:

Խնդիրն այն է, որ ՀԱՊԿ անդամներ են Հայաստանին թշնամի երկրներ, որոնք չեն էլ թաքցնում այդ հանգամանքը: Երկրորդ պահն այն է, որ այդ երկրները զբաղված են Հայաստանին մեկ այլ թշնամի երկրի՝ Ադրբեջանի լոբբինգով, եւ փորձում են այդ երկրին ներգրավել իրենց ծրագրերի մեջ:

Այստեղ էական նշանակություն են ստանում ներքին կանոնադրական խնդիրները, որոնք նույնպես բացահայտվեցին Խաչատուրովի հետ կապված իրադարձություններից հետո: Դատելով Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարություններից՝ գլխավոր քարտուղարի խնդիրը Հայաստանը դիտարկում է որպես լծակ՝ ՀԱՊԿ կանոնադրական ճշտումների հասնելու եւ Ադրբեջանի «մուտքն» այս կամ այն կարգավիճակով փակելու համար: Ըստ ամենայնի՝ ՀԱՊԿ բնույթը հասկանալու մասին նրա թեզը հենց այս խնդրին է միտված:

Միեւնույն ժամանակ, այս ամենով հանդերձ, Հայաստանը պետք է պնդի հայ թեկնածուի հարցը, որքան էլ որ քիչ ժամանակ է մնացել մինչեւ 2020 թ., երբ ավարտվում է Հայաստանի քվոտայի ժամկետը: Այս խնդիրը Հայաստանը չի ձգձգում, այլ մյուս երկրները:

Հայաստանի նոր կառավարության դիրքորոշումն ու հարցադրումները բարձրացրել են Հայաստանի դերն այս կազմակերպությունում, միաժամանակ ակնհայտ դարձրել ՀԱՊԿ մարգինալությունն ու դատարկությունը, ինչպես նաեւ Հայաստանի հանդեպ հակա-դաշնակցային բնույթը: Այս առումով, Հայաստանն ազատվում է ՀԱՊԿ-ի հանդեպ փաստացի միակողմանի պարտավորություններից, որը եղել է մինչ այժմ:

Lragir.am 

դիտվել է 67081 անգամ

10 պատճառ, թե ինչո՞ւ երեխաները չեն ուզում դպրոց գնալ

Ուժեղացված ծառայություն` Արարատի մարզում (տեսանյութ)

Ի՞նչ պայմաններում է ապրում Ադրբեջանում հայտնված Արայիկ Ղազարյանի ընտանիքը

Մի ցանկություն ևս ունեմ. ուզում եմ մեր խոշոր գործընկերներին բերել Հայաստան․ «ARARAT GROUP» USA գործա...

Նոր բիզնես՝ պետական համակարգում. 60 մլն դրամի հասնող փաթեթը դարձել է խնդրո առարկա

Արտ-Լանչ ընկերության հիմադիրը՝ կնոջ դերի, բիզնեսում հաջողելու և մի շարք այլ կարևոր հարցերի մասին