Երևան
21 / Հունիս / 2019

Անի Քոչարը՝ կյանքի մարտահրավերների, կորցրած սիրո մասին

Yelaket.am-ի զրուցակիցն է Անի Քոչարը, ով մեզ հետ կիսվեց կյանքի մարտահրավերների, հավատի, երջանկության և կորցրած սիրո մասին:

 -Դուք շատերի համար ուժեղ կնոջ իդեալ եք: Ինչպե՞ս եք պայքարում կյանքի մարտահրավերների,առավել ևս 21-րդ դարի <<ժանտախտի>> դեմ:

- Հաճելի է լսել, որ շատերի համար ուժեղ կնոջ իդեալ եմ, բայց անձնապես ինձ համար շատ ավելի ցանկալի կլիներ երջանիկ և անհոգ կնոջ օրինակ լինել: Բայց դե, ամենքիս մի առաքելություն է տրված այս կյանքում, գուցե իմն էլ դա է, ո՞վ գիտի: Հոժարությամբ տանում եմ, և որ ամենակարևորն է, փորձում եմ բոլոր տեսակի փորձություններից և դժվարություններից չչարանալ, չհեռանալ Աստծուց և արժանապատվորեն հաղթահարել ամեն մի խնդիր, անգամ, եթե խոսքը սարսափելի մի հիվանդության մասին է:
Որևէ պայքար հեշտ չէ և որևէ դժվարություն հաղթահարելը խաղուպար չէ, բայց դե, ամեն ոք ունի այս կյանքում իրեն բաժին հասած <<ցավը>>: Մեզ երբեմն թվում է, թե միայն մենք ունենք խնդիրներ, բայց իրականում դա այդպես չէ, ամեն մեկն ունի իր խաչը, որը կրում է և ամեն մեկին թվում է, թե իր կրածն ամենածանր խաչն է:

-Ապրում եք Գերմանիայում: Մշակութային տարբերություններն օգնու՞մ, թե՞ խանգարում են Ձեզ:

- Մշակութային տարբերությունները և ազգային հոգեկերտվածքը բոլորովին այլ է և ոչ միշտ հոգեհարազատ, իսկ ահա, աշխատելաոճս շատ նման է նրանց, այդ իսկ պատճառով երբևէ գործնական խնդիրներ չեն ծագել: Ինքս էլ մշտապես եղել եմ չափազանց պարտաճանաչ, պատասխանատու, կարգապահ և խստապահանջ: Հայաստանում ունեի աշխատակիցներ, ովքեր կատակով ասում էին, թե կարծես գերմանացի լինեմ: Փաստորեն՝ արդյունքում հայտնվեցի ինձ <<հոգեհարազատ>> մի վայրում: Սակայն որքան էլ ինձ օտար չեմ զգում այստեղ, ամեն բան օտար է ինձ: Ես իմ Հայրենիքից այն կողմ ոչինչ չեմ զգում , և ամեն տեղ լավ է միայն զբոսաշրջիկի կարգավիճակում, իսկ մեր տունը, մեր հարազատ օջախը միայն ու միայն մեր երկիրն է:

3.Կարծում եք՝ հավատը քաջալերո՞ղ ներշնչանք է:

- Եվ հավատը, և հավատքը քաջալերում են, իմաստավորում պայքարդ և ապրելդ, առանց այդ զգացումների անիմաստ կլինի որևէ բան: Եթե հավատ չկա վաղվա օրվան, որ լավ է լինելու և կամ չունես հավատք, որ Տերը գիտի, թե ինչո՞ւ է այդ ամենը հենց քեզ հետ պատահում, ապա անտրամաբանական և անհեթեթ կյանք է ստացվում: Ես չեմ պատկերացնում կյանքն առանց հավատի:

-Ի՞նչն է մեր ժամանակների՝ մարդկային մենության ու ստորացման պատճառը:

- Շատ բարդ հարց է. պատճառները բազմաթիվ են, նյութականից մինչև հոգևոր անկում: Ըստ իս՝ մեր օրերում առավել շատ հոգու սով է:Մարդիկ չափից դուրս նյութապաշտ, շահամոլ և առարկայապաշտ են դարձել, հեռացել հոգևոր արժեքներից, մոռացել հոգեկան խաղաղության կարևորության մասին: Մարդիկ հեռացել են բնականից. ամենակարևոր բաները նրանց այլևս կարող են չուրախացնել, բայց ահա, նյութական աննշան կորուստներից կամ անհաջողություններից մեծ դրամա են ապրում:

-Գրողներից մեկն ասել է,որ երջանիկ լինելն իրեն չի հետաքրքրում: Գերադասում է սիրահարված ապրել, իսկ դա վտանգավոր է, որովհետև երբեք չես կարող իմանալ, թե առջևում ի՞նչ է սպասվում:

- Այսպես, թե այնպես որևէ մեկս չգիտենք, թե ինչ է սպասվում և կամ հաջորդ վայրկյանին ինչ կպատահի մեզ հետ կամ մեր շրջապատի հետ: Այդ իսկ պատճառով պետք է ապրել և վայելել, գնահատել մեզ տրված ամեն մի ակնթարթը: Եվ ապրել ոչ թե այն սկզբունքով, որ կյանքը մի անգամ է տրված՝ ինչ ուզեմ անեմ, այլ որ տրված է գնահատելու, աստվածահաճո ապրելու և վայելելու այնպես, որպեսզի պատուհաս չդառնաս թե ինքդ քեզ համար, թե այլոց համար: Երջանիկ ապրելը և գոհանալը շատ կարևոր հատկանիշ է, իսկ դե սիրելը կամ սիրահարվելը՝ մեծ զգացում, որ ոչ բոլորին է տրված: Շատերը կիրքը ընդունում են որպես սեր և կործանում իրական զգացմունքները:

-Ըստ Ձեզ՝ ինչո՞ւ է տղամարդը դավաճանում:

- Մարդու էությունից է կախված և ամենևին կապ չունի, թե որքանով է լավը դավաճանի կինը կամ որքանով է գեղեցիկ: Բազմաթիվ անխելք տղամարդիկ կան, ովքեր չեն նկատում իրենց կնոջ իրական արժանիքները և անտեսում են նրան, փոխարենը՝ կապ հաստատում մի անարժանի հետ: Ես որ մեկ րոպե ավել չեմ մնա դավաճանի կողքին, բայց դե դա յուրաքանչյուր կնոջ ընտրությունն է: Ամեն ոք իր կարծիքն ու պատկերացումներն ունի:
Տանել չեմ կարողանում տղամարդկանց, ովքեր ամուսնացած են, կին ունեն և ընտանիք, բայց փորձում են քեզ հետ կապ հաստատել, որպես դժբախտ և անհաջողակ ամուսին ձևանալ, պնդել, որ ամուսնալուծված են և կամ այդ գործընթացի մեջ: Նրանք բավական չէ մեղք են գործում, և դեռ մի հատ էլ քեզ են ակամա ներքաշում մեղքի մեջ, մի բան, որ աններելի եմ համարում և շատ վախենում նման խղճուկներից: Նմանների թակարդն ով ասես, որ չի ընկնի: Այդ իսկ պատճառով՝ շատ դժվար է վստահելն ու հավատալը:

-Իսկ կինն ինչո՞ւ է դավաճանում:

- Կնոջ դավաճանությունն ինձ համար շատ ավելի սարսափելի մի բան է, քանզի մայր գաղափարի պատկերացումներիս մեջ դա չի տեղավորվում: Ավելի լավ է բաժանվել , եթե երջանիկ չես և կամ չես սիրում այդ մարդուն, քան շարունակես մնալ ամուսնացած և երկակի խաղ խաղաս: Տհաճ երևույթ է: Վերջերս եղբայրներիցս և մտերիմ ընկերներիցս լսում եմ, թե Հայաստանում որքան են փոխվել բարքերը և որ շատ ամուսնացած կանայք անպարկեշտ կյանքով են ապրում: Ցավում եմ շատ, չէի ուզի, որպեսզի մեր կանայք նույնպես բարոյալքվեին:

-Մի՞թե հնարավոր է <<ճիշտ>> տղամարդու սիրել:

- Իսկ ինչ ասել է <<ճիշտ>> տղամարդ. չկա նման բան, ինչպես որ առհասարակ չկա ճիշտ կամ սխալ մարդ: Ամեն մեկն իր պատկերացմամբ ճիշտ է, կամ ապրում է ճիշտ, ընտրում է ճիշտ մարդու, բայց կյանքը միայն ցույց կտա, թե ով կամ ինչն էր ճիշտ կամ սխալ: Եվ հետո, շատ անհատական է: Միևնույն տղամարդը կարող է մի կնոջ համար իդեալ լինել, և մեկ ուրիշ կնոջ համար անարժան մեկը: Այնպես որ շատ հարաբերական է: Ես՝ ինքս, երբ նայում եմ շուրջս, հաճախ չեմ պատկերացնում, թե այս կամ այն կինը ինչպես է ապրում նման մի տղամարդու հետ: Ես մեկ ժամ չէի դիմանա, բայց արի ու տես, որ այդ կինը բավականին էլ գոհ է իր ընտրությունից, այնպես որ որքան մարդ, այնքան կարծիք: Ես որ չեմ սիրում պարտադրել իմ տեսակետը, եթե մարդը երջանիկ է, թող որ երջանիկ լինի, թեկուզ և իմ չպատկերացրած հարաբերություններում:

-Երբևէ կգնա՞ք կորցրած սիրո հետքերով:

- Այո, ինչու ոչ, բայց շատ ավելի կուզեի, որ կորցրած սերը կրկին գտներ ինձ: Վստահ եմ, որ այն, ինչն իմն է, կվերադառնա, կամ նա, ով վիճակված է, ուշ թե շուտ կրկին կլինի իմը: Իսկ եթե ոչ, ուրեմն սահմանված չէր: Նման բաները թողնում եմ Տիրոջ կամքին, ինքս ակտիվ չեմ նման հարցերում և որևէ քայլ չեմ ձեռնարկում: Ոչ փնտրում եմ և ոչ սպասում, իրական սերն ինքը կթակի դուռս:

-Խանդը միջակությա՞ն,թե՞ սիրո նշան է:

- Իմ կարծիքով՝ ոչ միջակության, և ոչ էլ սիրո, ավելի շատ մարդու բնավորության, խառնվածքի և հոգեբանության խորքերից եկող մի զգացում է, որը շատ դժվար է արմատախիլ անել: Ինքս՝ լինելով բավականին կայացած , ինքնաբավ ու ինքնավստահ կին, սարսափելի խանդոտ եմ: Կար ժամանակ, որ անգամ ընկերներիս էի խանդում, կամ տղաների, որոնց նկատմամբ ունեի 0 զգացմունք, բայց եթե թեկուզ տարիներ հետո մեկ ուրիշի հետ էի տեսնում, խանդում էի :Աննորմալ մի զգացողություն է, որի դեմ պայքարում եմ, քանզի այդ բնավարությունը խանգարում է հանգիստ ապրելուն:

-Ինչի՞ մասին է պատմում Ձեր սիրած կինոն:

- Ինքս կինոման եմ, չափազանց շատ եմ սիրում դիտել ֆիլմեր կյանքի, կյանքի փիլիսոփայության և սիրո մասին: Իմ սիրած ֆիլմերը պատմում են այս աշխարհի մասին` լավ թե վատ, կատարյալ թե անկատար. այս աբսուրդ կյանքի, որի մասին եթե շատ ես մտածում, խենթանում ես, և սիրո՝ մի շարժիչ ուժի, որը շատերին ապրեցնում է, բայց և շատերին կործանում:

-Ո՞ր արմատացած սխալն եք կարողացել ուղղել:

- Ժամանակին դժվար էի ներում կամ առհասարակ չէի ներում. դա սխալ է, քանզի անսխալական մարդ չկա և անթերի չենք ոչ մեկս: Այժմ շատ ավելի թեթեևացած եմ ապրում, քանզի բոլորին ամեն բան ներել եմ: Ներել, ինձ համար դեռևս չի նշանակում ընդունել մարդուն կրկին և կամ վերաբերվել, ինչպես նախկինում, սակայն, երբ ներում ես, կարծես սրտիցդ մի մեծ բեռ ընկնի և ավելի հանգիստ շնչես ու ապրես:

-Կինը կարո՞ղ է ֆանտաստիկ ստեղծագործել:

- Վստահաբար. կինն ինքը տեղով ֆանտաստիկ մի ստեղծագործություն է:Աստված կնոջը ստեղծելով ՝ նրա մեջ այնքան գույն, զգացումներ ու կարողություններ է ամփոփել, որ ապշել կարելի է:

-Ինչի՞ համար եք ափսոսում:

- Հայաստանից հեռանալու: Թեև այդ պահին որպես մարդ և կին այլ կերպ չէի կարող վարվել, բայց կարծում եմ, որ իմ կյանքի բոլոր դժբախտությունները հենց այդ պահից սկսած են եղել: Ես՝ առանց Հայաստանի, մի տեսակ որբացած եմ ինձ զգում:Դժվար է որբ լինելը:
Արտերկրում ապրողներից բոլորը չէ, որ ինձ հասկանում են, քանզի շատերի համար լավ է այնտեղ, որտեղ կուշտ են, բայց ինձ համար այդպես չէ և միայն բարեկեցիկ ապրելը երջանկության գրավական չէ:
Ինձ համար շատ ավելի կարևոր արժեքներ և զգացմունքներ կան: Ինձ համար մեծ ցավ է տեսնել, որ որդիս իջնում է բակ և մի հայ երեխա չկա, իր տեսակը չկա, որ հետը խաղա, խոսի իր մայրենի լեզվով և կամ իրեն հոգեհարազատ թեմաներից խոսի: Եվ սա ընդամենը մի օրինակն էր:
Եթե անկեղծ, ապա շատ բաներ կա, ինչի համար ափսոսում եմ, սակայն չեմ ցանկանում ինձ համար այս ցավոտ թեմայի մասին խոսել: Շաատ անձնական է…

-Ինչո՞վ է այսօր հպարտանում Անի Քոչարը:

- Հպարտանում եմ իմ անցած դժվարին ճանապարհով և իմ ձեռք բերած անվամբ, որ այսօր էլ` հայրենիքում չլինելով՝ ամեն օր բազմաթիվ նամակներ եմ ստանում այն մասին, որ մարդիկ սպասում են ինձ, որ կարոտում են, որ վստահ են, որ իմ տեղը Հայաստանում է և որ ինձ պես մարդկանց կարիքը շատ ունեն.դա ինձ մեծ ոգևորություն և ուժ է տալիս: Հպարտանում եմ իմ կրթությամբ, որն այստեղ էլ ավելի կատարելագործեցի ու կարողանում եմ ինձ համար հոգեհարազատ աշխատանքներ կատարել և ստիպված չեմ անելու աշխատանքներ, որոնք իմ սրտով չէին լինի: Հպարտանում եմ իմ որդով և ընտանիքով. հիանալի ծնողներ և քույրեր ունեմ: Հպարտանում եմ իմ հայրենակիցներով, ծանոթ թե անծանոթ, այնքա՜ն սեր և ուժ փոխանցեցին ինձ վերջին ամիսներին, որ ասելու չէ:
Եվ վերջապես՝ հպարտանում եմ իմ պաշտած Աստծով, ով ինձ ապրեցնում և կյանք է շնորհում:

Նյութը պատրաստեց Նարինե Պետրոսյանը:

դիտվել է 162435 անգամ

Ելակետ լրատվական գործակալությունը Լոս Անջելես-ում
Ելակետ լրատվական գործակալությունը Մոսկվա-ում

Քանի որ մասնատողները շատ են, միավորողներ էլ են պետք. Կարեն Ավագյան

Ես Ձեզ հեգնելու միտում չեմ ունեցել (տեսանյութ)

Տեսանյութ․ Գնում եմ Արդարադատության նոր նախարարին ներկայացմելու. Նիկոլ Փաշինյան

Նոր բիզնես՝ պետական համակարգում. 60 մլն դրամի հասնող փաթեթը դարձել է խնդրո առարկա

Արտ-Լանչ ընկերության հիմադիրը՝ կնոջ դերի, բիզնեսում հաջողելու և մի շարք այլ կարևոր հարցերի մասին

Ամերիաբանկը Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի Գլխավոր գործընկերն է