Երևան
19 / Նոյեմբեր / 2019

Ալիեւը վախենում է. «Յանուկովիչի նամակը»

Lragir.am-ը գրում է. Ուկրաինայի դատարանը նախկի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչին հեռակա դատապարտել է 13 տարվա ազատազրկման: Դատարանը վճռել է, որ 2014 թվականի մարտի 1-ին Ուկրաինայի տարածք ռուսական զորքեր մտցնելու կոչով Վլադիմիր Պուտինին Վիկտոր Յանուկովիչի դիմումը պետական դավաճանություն է եւ ագրեսիայի հանցակցություն: Քննությունը եկել է եզրակացության, որ Ուկրաինայի արեւելքում տեղի ունեցողը ոչ թե քաղաքացիական պատերազմ է, այլ Ռուսաստանի ուղղակի ագրեսիա: Հիմա Յանուկովիչը թաքնվում է Ռուսաստանում՝ Պուտինի հովանու ներքո:

Հայաստանում վերսկսվել է 2008 թվականի մարտի 1-ի գործի քննությունը: Ընդ որում, երկրի այն ժամանակվա ղեկավարությանը լրջագույն մեղադրանքներ են ներկայացվել՝ սահմանադրական կարգի տապալում եւ իշխանության ուզուրպացիա: Ի տարբերություն Յանուկովիչի՝ Ռոբերտ Քոչարյանը եկել է Հայաստան եւ ենթարկվել հայկական դատարանի որոշմանը: Հիմա նա ճաղերի հետեւում է եւ սպասում է դատական գործընթացին:

2008 թվականի մարտի 1-ին Հայաստանում տեղի ունեցածը շատ կարեւոր է Հայաստանի ներքին քաղաքականության տեսանկյունից: 2008 թ. Հայաստանում իշխանությունը փոխվեց առանց ղարաբաղյան կարգավորման հետ կապակցելու: 1998 թվականին, օրինակ, Հայաստանի իշխանությունը փոխվեց, երբ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը խոստովանեց, որ տարածքային զիջումներ նախատեսող կարգավորման նախագիծ կա:

Տարածքային ամբողջականության կորստի՝ որպես իշխանափոխության գործոնի տեսանկյունից պետք է Հայաստանում պատմության այլ դրվագներ էլ հիշել: Մասնավորապես, ապրիլյան պատերազմը եւ Արցախում ու Հայաստանի սահմանին էսկալացիայի այլ դեպքեր, երբ Մոսկվայից հնչում էին ՀԱՊԿ զորքեր ուղարկելու կամ Ռուսաստանին օգնության դիմելու «առաջարկներ»: Հայաստանի իշխանություններն ամեն անգամ քաղաքավարի մերժում էին այդ առաջարկները, իսկ ՀԱՊԿ ղեկավարությունը հիասթափությամբ նշում էր, որ Երեւանը համառորեն չի ցանկանում օգնության դիմել: Չի բացառվում, որ օգնության դիմումը հանգեցներ տարածաշրջանում ստատուս-քվոյի փոփոխության, եւ այդ պայմաններում իշխանափոխությունը կլիներ չարյաց փոքրագույնը:

Այն, որ Հայաստանի իշխանությունները չգրեցին «Յանուկովիչի նամակը» եւ «օգնության» չկանչեցին Ռուսաստանին, Իրանի եւ համաշխարհային կենտրոնների հետ բարիդրացիական հարաբերությունները պահպանելու միջոց էր: Բացի այդ, Հայաստանում հիանալի հասկանում էին, որ արցախյան հակամարտության գոտում ստատուս-քվոյի ցանկացած փոփոխությունը կարող է հանգեցնել իշխող խմբավորման եւ առհասարակ հայկական պետականության վերջին: Ապրիլյան պատերազմից հետո շշուկներ էին տարածվել, որ Ղարաբաղի հարցով պարտվողական համաձայնագիր է պատրաստվում, եւ դա բավարար էր ինչպես 2016 թվականի ապրիլին Սասնա ծռեր խմբի կողմից ՊՊԾ գնդի գրավման, այնպես էլ 2018 թվականի ապրիլին Սերժ Սարգսյանի հրաժարականի համար:

Առավել մանրամասն՝ սկզբնաղբյուր կայքում

դիտվել է 22145 անգամ

Ի՞նչ է մազերի կերատինը և ի՞նչ օգտակար հատկություններ ունի

«Ուղղակի սրտից»․ ինչպես է հայ զիվորը սեր խոստովանում (տեսանյութ)

Երեք ոստիկան ազատվել է ծառայությունից

Գլոբալ Կրեդիտ ՈւՎԿ֊-ն նշեց իր գործունեության տասը տարին

MegaMall-ում պաշտոնապես բացվեց Happy Pregnant / Հեփի Քիդս խանութ սրահը

Երեւանում 3-րդ օրն է շարունակվում է «WCIT 2019» ՏՏ համաշխարհային համաժողովը (ուղիղ)