Երևան
16 / Դեկտեմբեր / 2019

Օգնիր ինձ, Կոմիտաս, հասկանալու ոչ թե աշխարհը, այլ ինքս ինձ, իմ ժողովրդին

Ես նստած եմ Կոմիտասի գերեզմանի մոտ: Ծաղիկ չեմ բերել:

Ուզում եմ պատմել նրան այս օրերի իմ զգացածը, բայց վախենում եմ, որ նա նորից խելագարվի, նորից:

Արձանները չեն խելագարվում: Չեն ծերանում, նաև չեն զգում ոչ ատելություն, ոչ սեր: Եվ, այնուամենայնիվ, մարդիկ են երջանիկ, և ոչ արձանները:

Եվ մարդիկ են դժբախտ:

Օգնիր ինձ, Կոմիտաս, հասկանալու ոչ թե աշխարհը, այլ ինքս ինձ, իմ ժողովրդին:

Վ.Պետրոսյան, «Հայկական էսքիզներ»

դիտվել է 4788 անգամ

Հերի′ք է, ցինիկի պես ծիծաղեք․ Թեհմինա Վարդանյանը՝ Մարությանին (տեսանյութ)

Պատերազմը չպետք է սկսվի այն ժամանակ, երբ խրամատը կհասնի քո տանը

Լևոն Տեր-Պետրոսյանի շուրթերով հնչեց` ազգայինը կեղծ կատեգորիա է արտահայտությունը

Քո անունով օծանելիք Lusin Parfume-ի կողմից

Կերատինը վնասու՞մ է մազերը, թե ոչ. պարզաբանում է մասնագետը

Երևանում առաջին անգամ կայացավ «Կոկտել» փառատոն