Country Flag
Facebook logo Instagram logo
am
ru en
22 / Հունիս / 2026 : 20-36

Ալիրեզա Բեյրանվանդ. Փախստական երեխայից մինչև ԱՄՆ-ի վիզաների «մղձավանջ» ու Աշխարհի առաջնության հերոս

Մինչ Մեքսիկայում, ԱՄՆ-ում և Կանադայում ընթացող մրցաշարի խմբային փուլը մոտենում է ավարտին, համաշխարհային ֆուտբոլը դառնում է համեստ երկրների դարպասապահների սխրանքների վկան։ Կաբո Վերդեի (Վոզինյա) և Կուրասաոյի (Էլոյ Ռում) փայլուն ելույթներից հետո հերթը Իրանի հավաքականի դարպասապահ Ալիրեզա Բեյրանվանդինն էր։

193 սանտիմետր հասակով հսկան իսկական հերոսամարտ տվեց Բելգիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Կատարելով 7 տպավորիչ սեյվ՝ նա Իրանին պարգևեց գոլազուրկ ոչ-ոքի ՖԻՖԱ-ի վարկանիշային աղյուսակի 9-րդ հորիզոնականը զբաղեցնող թիմի հետ և արժանացավ հանդիպման լավագույն ֆուտբոլիստի տիտղոսին։ Բայց Բեյրանվանդի պատմությունն ու այս արդյունքի թիկունքում թաքնված իրականությունը շատ ավելի խորն են, քան սովորական մարզական հաջողությունը։

Փախուստ տնից, փողոցում քնելն ու Գինեսի ռեկորդները

Լոռեստանի լեռներում՝ քրդական քոչվոր ընտանիքում ծնված Ալիրեզայի մանկությունն անցել է ծայրահեղ աղքատության մեջ։ Հայրը կտրականապես դեմ էր ֆուտբոլ խաղալու նրա երազանքին՝ համարելով, որ դարպասապահի ձեռնոցներ գնելը փողի անիմաստ վատնում է։ Դեռ պատանի՝ նա գումար պարտք վերցրեց, տնից փախավ ու Թեհրանի ավտոբուս նստեց։

Մայրաքաղաքում Բեյրանվանդը չուներ ոչ տանիք, ոչ էլ ծանոթ։ Ամիսներ շարունակ նա քնում էր տեղի ֆուտբոլային ակումբների պատերի տակ՝ բաց երկնքի տակ։ Մի կտոր հացի գումար վաստակելու համար նա աշխատել է որպես փողոցի ավլող, մեքենա լվացող, դերձակության ֆաբրիկայի բանվոր և պիցցերիայում խմորչի։

Հենց այդ ծանր տարիներին մարզիչները նկատեցին նրա ֆենոմենալ ֆիզիկական տվյալները։ Մանկության տարիներին, ոչխարներին պաշտպանելու համար լեռներում ծանր քարեր նետելու տեղական խաղը («Դալպարան») կոփել էր նրա ձեռքերի անհավանական ուժը։ Այսօր նա`
- Գինեսի ռեկորդների գրքի կրկնակի ռեկորդակիր է:
- Ֆուտբոլի պատմության մեջ ձեռքով ամենաերկար նետումը - 2016 թվականին Հարավային Կորեայի դեմ խաղում նա գնդակը ձեռքով նետել է ավելի քան 61 մետր։
- Ոտքով ամենաերկար հարվածը (Drop kick) - Գնդակը դաշտի կենտրոնից օդում բաց թողնելուց հետո հարվածով հասցրել է ռեկորդային 78 մետրի։

Իրանի հավաքականի լոգիստիկ մղձավանջը 2026-ի Աշխարհի առաջնությունում

Բելգիայի դեմ խաղում, սակայն, գլխավորը ոչ թե նրա հեռահար փոխանցումներն էին, այլ դարպասը անառիկ պահելու կամքը։ Իրանի հավաքականի (Team Melli) համար այս առաջնությունը վերածվել է բյուրոկրատական ու աշխարհաքաղաքական իսկական մղձավանջի։

ԱՄՆ-ի հետ լարված հարաբերությունների և վիզաների խիստ սահմանափակումների պատճառով Իրանի հավաքականը չի կարողացել սեփական մարզաբազան հիմնել Միացյալ Նահանգների տարածքում։ Նրանք ստիպված են եղել իրենց ճամբարը տեղակայել սահմանից այն կողմ՝ Մեքսիկայում։

Լոգիստիկան պարզապես հյուծիչ է. թիմը պարբերաբար ենթարկվում է երկարատև ճամփորդությունների, իսկ ԱՄՆ մուտք գործելու թույլտվությունը երբեմն ստանում է խաղի մեկնարկից ընդամենը 24 ժամ առաջ։ Նման ֆիզիկական հոգնածության և «ջեթլագի» (ժամային գոտիների փոփոխության հյուծվածություն) պայմաններում Բելգիայի պես թիմին դիմակայելը սպորտային իսկական հրաշք է։

Բացի այդ, թիմը կրում է նաև հոգեբանական ծանր բեռ՝ երկրի ներսում տիրող քաղաքական պառակտվածության և երկրպագուների երկբևեռ վերաբերմունքի պատճառով։ Այնուամենայնիվ, երկու խաղից հետո վաստակած 2 միավորով Իրանը պահպանում է փլեյ-օֆֆ դուրս գալու հնարավորությունները հենց այն երկրի հողի վրա, որի հետ իրենց պետությունը գտնվում է քաղաքական սուր հակամարտության մեջ։
Դիտվել է 1560անգամ
Վերջին լուրեր